16 - 02 -2005

ประเดิม blog ก็ขอบ่นหน่อย...
เพราะเจ้าซูน้อยมันดื้ออีกแล้ว!!?
ซูน้อยคืออะไร? ใครไม่รู้คงงง!!
ซูน้อยนั่นคือ เจ้ารถยี่ห้อซูซูกิ ไม่ว่าจะ คาริเบียน หรือ วีทาร่า ผมเรียกซูน้อยทั้งนั้น
ก็มันเล็ก ๆ น่ารักดีนิ :P

ที่อยากจะบ่นคือ หลังจากไปถอยเจ้าซูน้อยวีทาร่า 3 ประตูสีน้ำเงินมาในราคา 300,000 (รถมือสอง) เมื่อ ตุลาคม ปีที่แล้ว
ยอมกัดฟันทนด้วยใจจริงอยากได้เจ้าซูน้อยคาริเบี้ยน เนื่องจากมันถูกกว่า (ราคาประมาณ 180,000) ลุยได้มากกว่า แต่... มันนั่งได้น้อยคนกว่า
พอคิดถึงว่าจะพาแม่ พาน้อง พาป้า พาเพื่อน ไปไหนมาไหน มันจะไม่สะดวก... วีทาร่าก็วีทาร่าวะ!
(ส่วนพ่อนั้นเขามีรถอยู่แล้ว แต่งานเขาเยอะ ถ้าพ่อว่างก็จะนั่งรถพ่อกัน)

ถึงปัจจุบันใช้มาไม่ถึงปีเจ้าวีทาร่ามันดื้อไป 2 ครั้ง 2 ครา...
ครั้งแรก แอร์เสีย คอมเพรสเซอร์แอร์เจ๊ง!!! (วันคริสมาสพอดี)
...ขับรถเปิดกระจกรับลมและไอเสียไปหลายวัน -_-'
มกราขึ้นปีใหม่เอาไปซ่อม หมดไปร่วมหมื่น จบเรื่องที่ 1
และช่วงเวลาประมาณ 1 ทุ่ม วันนี้ บนถนนเลียบคลองประปา ระหว่างทางจากที่ทำงานเพื่อจะกลับบ้าน...
ขาครัชหัก!!!? เหยียบครัชไม่ได้ เข้าเกียร์ไม่ได้ ไปไหนไม่ได้... ชิบหายแล้ว!
แค่นั้นยังไม่พอ ดันลืมมือถือทิ้งไว้ที่ทำงานอีก... สติแตก

ทว่าในความโชคร้ายยังมีโชคดีอยู่นั่นคือ...
"แม่งมีอู่รถอยู่ฝั่งตรงข้ามของถนนพอดี..."
เรียกให้ช่างมาช่วยเข็นเข้าซอย จะได้ไม่ขวางถนน
ช่างช่วยดูให้จึงได้รู้ว่าขาครัชหัก (ขาตัวล่างนะ ต้องมุดใต้ท้องไปดู)
ระหว่างให้ช่างดู ผมก็เดินร่วมกิโลกว่า ๆ กลับไปเอามือถือที่ทำงาน...
นั่งมอไซรับจ้างกลับมา ช่างบอกว่า
'ซ่อมไม่ได้ อะไหล่ไม่มี ต้องรอพรุ่งนี้ถึงจะสั่งได้'
'...ok งั้นฝากรบกวนด้วยครับ' ผมตอบ
'อืมงั้นเราต้องเข็นรถไปไว้ที่อู่ก่อนนะ' ช่างพูด
ผมหันไปมองรถที่วิ่งไปวิ่งมาโดยแทบไม่มีใครแตะเบรกบนถนนที่เราต้องเข็นรถข้ามฝั่งไป...
'...ครับ'

ไปยืนโบกไม้โบกมือร่วม 10 นาที กว่าจะมีรถใจดีจอดให้เราได้เข็นรถข้ามไปได้
เก็บข้าวเก็บของในรถ นั่ง taxi กลับบ้าน...

สงสัยขายทิ้งไปเอาเจ้าคาริเบียนดีกว่ามั้ง...
ที่บ้านเคยมีอยู่คันนึง เป็น สปอร์ตตี้ แต่ขายไปแล้ว -_-'
ไม่งั้นก็เดินเอาดีกว่าไม่ต้องคอยซ่อม ไม่ต้องใช้น้ำมัน...

รูปเจ้าซูน้อยคาริเบี้ยนสปอร์ตตี้ที่ขายไปแล้ว คันนี้ 10 ปีได้แล้วมั้ง
ในรูปพ่อขับ ผมนั่งข้างๆ ตอนนั้น 12-13 ขวบโดยประมาณ...
เอาไปลุยป่าต้นน้ำน้อย จ.กาญจนบุรี

อันนี้เจ้าซูน้อยวีทาร่า พอดีไม่เคยถ่ายรูปรถตัวเอง เลยต้องเอารูปจากที่อื่นมาลง
ของผมจะคันสีน้ำเงินแข้ม ทรงนี้ละ 3 ประตู

แถมรูปรถพ่อ ฟอร์ด แรงเยอร์ 4 ประตู เร่งดี แรงเยอะ เหยียบได้ 170 สบาย ๆ
ในรูปนี่เข้าทุ่งใหญ่ฯด้านตะวันออก ไปนอนที่หน่วยห้วยน้ำเขียวเข้าไปราบลื่น ขากลับมาติดหล่มซะงั้น